जुनी आठवण... वर्ष 1997, कुवारी पास ट्रेक. ह्या दोघींनी हट्टाने फोटो काढून घेतला होता माझ्याबरोबर.
माझ्या खांद्यावर हात टाकून बसलेली ती खूप गोड होती दिसायला... अक्षरशः सफरचंदी रंगाचे गाल... तिचा पत्ता पाठवला होता तिने..मला फोटो पाठव म्हणून...आणि मी सुद्धा एक कॉपी पाठवली होती.
आता कुठे असेल ती?
सगळ्यांची आयुष्य बदलतात... I have come a long way.. ती चं पण आयुष्य बदललं असेल.. आता आम्ही कधी भेटू का? माहीत नाही.. आणि भेटलो तरी ओळखू का? तेही माहीत नाही...
आयुष्य हे असच असतं...
खूपशी माणसं या ना त्या कारणाने गमावतो आपण.. कोरोना मध्ये खूप गमावली...
एकच वाटतं की, जेव्हा शक्य असेल तेव्हा माणसांना भेटा, त्यांच्याशी बोला... माहीत नाही परत कधी ती भेटतील की नाही.......
No comments:
Post a Comment