नुकतीच पार केलेली चाळिशी.. अन् उणापूरा एक पांढरा केस...
करून द्यायला लागला जाणीव..बाई तुम्ही ओलांडली वयाची वेस...
आता जरा हळू चालत जा.. ढालगजपणा जरा बंदच करा..
जोरजोरात हसणं थांबवत चला आणि वयाला साजेल असं वागत चला
क्षणभरच तिने विचार केला... केसा प्रमाणे पांढुरलं तर नाही माझं मन
अजुन तरी चांगली साथ देत आहे धावपळीत माझं तन
सुरकुत्या जरी दिसतात तरी अजुन रसरशीत पणा जिवंत आहे
आणि खळखळून हसण्याची उमेद माझ्यात अजुन ज्वलंत आहे
क्षणात झटकून टाकली केस केसाची,अन् दटावून आज्ञा केली गप्प बसण्याची
तुझा बदलला असेल रंग, पण... काळीज अजुन रुमान आहे
अन् एज इज जस्ट अ नंबर अजुन तर मी जवान आहे
मधुवंती
No comments:
Post a Comment