टु यु टु सुल्लु!

मै कर सकती है! तुमच्या आजुबाजुला बघा तुम्हाला अशा अनेक सुलु दिसतील ज्यांच्यात प्रचंड पोटेन्शियल आहे प्रत्येक गोष्ट हिरीहिरीने करायला त्यांना आवडते,थोड्या कमी शिकलेल्या पण तरी नवीन काम शिकणार्या,कितीही कष्ट पडले तरी ते सोसत काम करणार्या, आणि तरीही हसत हसत वावरणार्या कधी त्यांच्यातल्या गुणांना वाव न मिळालेल्या अशा अनेक सुलुं चं प्रातिनिधित्व करते आपली सुलोचना उर्फ़ सुलु.....

साधा नवरा आणि एक मुलगा आणि साधारण मध्यम वर्गीय कुटुंब या मधे सुलु खरंतर खुष असते,आयुष्याकडुन खरंतर अजुन काही मिळवायची तडफ़ड नाही जे आहे त्यात समाधानी,पण तरीही मी करु शकते असा विश्वास असणारी सुलु....वडील आणि बहिणीं कडुन कमी शिकल्याबद्दल आणि घरी बसुन राहण्याबद्दल कायमच टोमणे ऐकणारी सुलु, एका रेडियो स्टेशनची कोन्टेस्ट जिंकल्याबद्दल बक्षीस घ्यायला गेलेली सुलु येताना आर जे बनण्याचं स्वप्न घेउन येते,त्यामागे सुद्धा नवर्याची बेभरवशाच्या प्रायवेट नोकरीची कटकट कमी करावी असा देखील हेतु असतो,

सुलु आर जे बनते आणि मग मात्र तिच्या आकांक्षांना आभाळ मोकळं होतं,

पण असं काही होतं की ज्याने सुलु परत हादरुन जाते,

चमचा लिंबु शर्यतीत लिंबु कधीही पडु न देणारी सुलु आपल्या घराचा balance कसा ढळु देईल? त्यासाठी मग तिची स्वप्न त्यागायला सुद्धा ती तयार असते,

पण सुलु के पास आयडियाज की कमी नही होती! दोन्ही बाजुंचा तोल सांभाळण्याचं काम करण्यासाठी सुलु ला नवीन कल्पना सुचते आणि मग धम्माल!

ह्या चित्रपटात सर्वात जास्त काही आवडलं असेल तर उगाच स्त्री मुक्ती वगैरे चा न आणलेला आव....सुलु चा फ़ंडा साधा सरळ असतो, चमच्यामधुन लिंबु कधी पडु द्यायचा नाही!

विद्या बालन ने कायमच वेगवेगळ्या भुमिकांमधुन स्वत:ला सिद्ध केलय, या चित्रपटात सुद्धा तिचा प्रसन्न आणि हसतमुख वावर मन जिंकुन जातो कुठलाही स्त्रीमुक्ती वगैरे आव न आणता तिने साकारलेली सुलु बेस्टच,सपोर्टिंग मानव कौल म्हणजेच सुलु चा नवरा अशोक,मुंबईची राणी मलिश्का आणि नेहा धुपिया यांच्या मालिका सुद्धा मस्त!

मध्यंतरा नंतर चित्रपट थोडा रेंगाळतो, समथिंग मिसिंग असं थोडावेळ वाटतं पण ते कदाचित सुरवातीलाच झालेल्या झंझावाती सुरुवातीमुळे असेल.

तुम्हारी सुलु लाईट मुड मधे घेउन जाण्यासाठी नक्कीच पहा!

मधुवंती

नातं

नुकताच एका मागोमाग एक दोन तीन चित्रपट पाहिले एक Hollywood एक Bollywood आणि तिसरा Mollywood! (म्हणजे मराठी चित्रपट) तीघांमधला समान धागा म्हणजे तीन्ही चित्रपट दोन खुप महत्वाच्या नात्यांवर आधारलेले आहेत  आई आणि बाबा,

बापजन्म हा नुकताच रिलीज झालेला सचीन खेडेकर अभिनीत चित्रपट बाप आणि मुलांच्या ताणल्या गेलेल्या नात्यावरचा त्या चित्रपटातला बाप सचीन खेडेकर हा बाबा म्हणुन त्याच्या मुलांशी कधीच चांगला वागलेला नसतो त्याच्या कडे त्याची कारणेही असतात आणि त्याची कल्पना त्यालाही असते...त्यामुळे आपण गेलो तरी आपली मुलं आपल्याला बघायला येणार नाहीत आणि म्हणुन तो एक प्लान करतो, तो बाप म्हणुन असा का असतो आणि मग ते नातं मोकळं करण्यासाठी तो काय करतो ते चित्रपटात बघणं जास्त चांगलं.... दुसरा चित्रपट देखील

नुकताच प्रदर्शित झालेला आणि मुळ अमेरिकन चित्रपट ’शेफ़’चा रीमेक ’शेफ़’ यात सैफ़ अली खान ने मुख्य भुमिका साकारलेली आहे, जेवण बनवणे हा एक व्यवसाय नव्हे तर passion म्हणुन स्वीकारुन आणि प्रसंगी त्यासाठी घरातुन पळुन जाउन या रोशन कालरा ने नाव कमावलेलं असतं पण मुलगा आणि एक्स बायको पासुन दुर असल्यानं मुलाचं आणि त्याचं नातं थोडं तणावाखालीच असतं....आणि मग त्याला एक संधी मिळते ते नातं पुन्हा मोकळं करण्याची आणि त्याचं passion पुन्हा एकदा जगण्याची.... या पुर्ण चित्रपटात केरळ आणि गोवा इतकं मस्त दाखवलय की त्यामुळेच मी तो परत बघु शकते....

तीसरा माझ्या आवडत्या नायिकेचा जुलिया चा चित्रपट Stepmom! १९९८ मधे प्रदर्शित हा चित्रपट

स्टेपमदर म्हणजे सावत्र आई हा शब्द ऐकला की आपल्याला आपण लहानपणी ऐकलेल्या वाचलेल्या गोष्टीतली त्रासदायक छळवादी सावत्र आई डोळ्यासमोर येते पण जुलिया ने साकारलेली ही आई थोडी वेगळी ठरते....

आपल्या नवर्याची नवीन गर्लफ़्रेंड आपल्या मुलांची आई होण्यासाठी कशी नालायक आहे हे पटवायला कायम तयार असलेली jackie नंतर मात्र आपल्याला असलेल्या दुर्धर आजारात आपण वाचणार नाही याची खात्री पटुन इसाबेल म्हणजेच जुलियाशी एक वेगळं नातं निर्माण करते....तिला आपली मुलं स्वाधीन करताना वेदना होतात पण ती त्यांचा

भुतकाळ असेल तर ही नवीन आई इसाबेल त्यांचं भविष्य बनेल या विचाराने एक अनोखं नातं बनतं दोघींमधे.....

आपल्या कडे असे संघर्ष कायमच बघायला मिळतात पण त्यावरचे चित्रपट मात्र जरा कमीच...

काहीवेळेस रक्ताच्या नात्यांपेक्षा सुद्धा मानलेली नाती खुप उजवी ठरतात...मानसपुत्र किंवा मानसकन्या, मानलेले भाउ बहीण...

नात्यांच्या दुरावत चाललेल्या दुनियेत असे काही चित्रपट दिलासा देतात आणि माणसांमधला ओलावा अजुन आहे हे जाणवुन देतात...तुम्ही असे काही चित्रपट पाहिलेत का? नावे सुचवु शकाल?