परवा Airlift पाहिला,सद्दाम हुसेन ने कुवेत वर हल्ला केल्याचा तो ९० चा काळ,बघताना माझं बालपण आठवलं,नुकतच मोठ्या शाळेत पाचवी सहावीत गेल्या मुळे घर ते शाळा असं चालत जाण्याचं अंतर वाढलं होतं,त्या काळी स्कुल बस चा प्रघात नसल्यामुळे असेल कदाचित, बहुतेक सगळेच चालत ये जा करत. मोठी मुले मुली फ़ार फ़ार तर सायकल घेउन फ़िरायची.
शाळेतुन परत येताना आमचा छोटा ग्रुप असायचा,सद्दाम हुसेन आणि इराकी युद्द्ध यांच्या बातम्या आमच्या पर्यंत पोहोचत होत्याच,त्या घटनांचा आम्ही आमच्या कुवती नुसार अर्थ लावत होतो,सद्दाम अगदी आमच्यातलाच एक असल्या सारखे त्याचे काय चाललेय आणि आता तो काय करायच्या विचारात आहे याच्या चर्चा चालायच्या,त्यातुन सद्दाम हुसेन ने त्याचे अजुन ६ डुप्लिकेटस कसे बनवले आहेत,मग अमेरिका त्याला पकडुच शकत नाही मग तो bombs कसे प्लांट करणार आहे अशा गोष्टी बोलल्या जायच्या,हा प्रभाव त्याकाळच्या बातम्या आणि आजुबाजुला कानावर पडणार्या बोलण्यावरुन असायचा,पण तेव्हाच्या त्या चर्चा मोठ्यांच्या पेक्षाही जास्त गंभीरपणे चालु असायच्या, अशा गप्पा आणि सद्दाम हुसेन आणि युद्धाच्या कल्पना करत रस्ता कधी सरायचा ते कळायचं नाही,
किती सुखी दिवस होते....कसली चिंता नाही ताण तणाव नाहीत जगात चाललेल्या घडामोडींच्या बद्दल फ़ार भितीही नाही आमचं बालपण असं साधं सुधं आणि सुरक्षितही होतं याचं आता सुख वाटतं!!
24th January 2016
