नोमिनी

काय subject line पाहून गोंधळलात न? साधारणपणे hi hallo ने सुरु होणारा मेल असा एकदम कायदेशीर पद्धतीने का आला? आज मी माझ्या बँकेत घडलेला एक किस्सा सांगणार आहे...
कदाचित हास्यास्पद वाटेल पण खोल विचार केला तर खुप गंभीर बाब आहे.
परवा नेहमीप्रमाणे दिवस चालू झाला होता साधारण दुपारी १२ वाजता एक काम उरकून आतून बाहर येत असतानाच एक नेहमीच्या अकाउंट होल्डर ने मला थाम्बवले,"मैडम मेरी मदर को जरा consult करिए ना!" मी जागेवर येउन बसले अणि विचारले "क्या हुवा?" तो म्हणाला,"मम्मी अहिया आओ ने"(आई इकडे येउन बस) एक विधवा बाई त्याच्या बाजुच्या खुर्ची वर येउन बसली....
"मैडम अगर मुझे कुछ हो जाता है तो मैंने जिसे नॉमिनी रखा है उसी को सब कुछ मिलेगा ना?" मी म्हटले "हां"
"आप बताइए ना मेरी मम्मी को.....
आता मात्र मी थोडी गोंधळले....."क्या प्रॉब्लम है?"
हमारी प्रोपर्टी का sale deed बनाया जो मेरे नाम से है क्यों की मम्मी की कोई income नहीं   ना तो     कोई पॅनकार्ड बना है....उसे लगता है के प्रोपर्टी उसके नाम से होनी चाहिए....अब तो sale deed बदलवाने के लिए भी कोई तयार नहीं....मम्मी इस बात से डर गयी है...
मी म्हटले "सेल डीड किसके नाम से बनानी है यह तो आपका नीजी मामला है पर अगर अकाउंट में नॉमिनी उन्ही का नाम है तो आप के बाद अकाउंट का बैलेंस उन्ही का होगा!
"हां तो मैडम मेरे अकाउंट में तो नॉमिनी मम्मी का ही नाम है ना?"
मी लगेच म्हटले "आपका अकाउंट नंबर बताइए अभी चेक करते हैं!"
हे सगले बोलने चालू असताना ती बाई आमची बोलने ऐकत होती...काही न बोलता....
अकाउंट नंबर चेक केल्यावर मला कळले नॉमिनी चे नाव च नाही...
मी म्हटले "इसमें तो नॉमिनी का नाम है ही नहीं..."
हे ऐकले अणि ती बाई रडू लागली....दोन मिनट मला ही काय करावे कलेना....मी त्याना सावरायचा प्रयत्न केला.पण बाईंचे रडणे काही थाम्बेना.मग त्या मुलाने प्रश्न केला तो इसमें नाम add करने के लिए क्या करना पड़ेगा? मी त्याला नोमिनेशन फॉर्म देऊन procedure पूर्ण करून घेतली......
"देखो मम्मी अब मेरे मरने के बाद सब कुछ तुम्हारा ही है......अवे रडवानु बंद कर..केम आहू करे छे!
दोघेही निघून गेले...किती हास्यास्पद गोष्ट होती! पण थोड्या वेळाने मी जेव्हा शांत पणे विचार केला तेव्हा वाटले हसण्यासारखी ही गोष्ट नाही उलट कीव करावी अशी बाब आहे...
आपल्या संस्कृति मधे आई आपल्या पोराबाळांसाठी कष्ट करते..स्वत: चे सुख,विसरून स्वत: ची स्वप्ने विसरून मुलांची स्वप्ने पूर्ण करण्यासाठी झटते....इतकेच नाही तर आपल्या मुलाच्या खान्द्या वरून आपला देह उचलला जावा...आपली सगळी सूखे त्याना मिळावी अणि सारी दुखे आपल्याला मिळावी म्हणुन प्रार्थना करते...आज तीच आई आपल्या मुलाच्या मरणाचा विचार करू लागली आहे..
दर वेळी पाश्चात्य संस्कृति ला नावे ठेवणारे अणि हिन्दू संस्कृति च उदो उदो करणार्या व्यक्तिना आपले संस्कार कसे चांगले अणि इतर सगळे कसे वाईट ह्या वर वाद घालणार्या व्यक्ति ना विचारावेसे वाटते...आज तुमच्या संस्काराना संस्कृति ला काय झाले?अशी कशी देवता मानली गेलेली आई मुलाचे मरण चिन्तु लागली?काही ज्ण याला कालाचा महिमा म्हणतील कर्मठ व्यक्ति त्या आई ला दुशणे देऊन मोकळे होतील घोर कलयुग असेही म्हणतील....
कदाचित ह्या घटनेचे वेगळे कंगोरे ही असतील....त्या मुलाचे वागणे कदाचित वर वर चे असेल....किंवा त्या बाई चे वागणे आतताईपणाचे असेल तुम्हाला काय वाटते?
मी फ़क्त एवढेच म्हणेन,नोमिनेशन करून ठेवले आहे का? चेक करा!!

अश्रु

अश्रु सुद्धा आवश्यक असतात

जितके असते हास्यही

हसु आणि आसु

एकाच नाण्याच्या दोन बाजु

आयुष्यही असेच नाही का,

क्षणात हसु तर क्षणात आसु 

अश्रु कधी दु:खाचे

कधी सुखाचे सुद्धा

अश्रु कधी खचवणारे

कधी बनवतात मजबुतही

अश्रुंशिवाय हास्याची,

किंमत कधी कशी कळेल

अश्रुंशिवाय ह्रुदयाशी

नातं आपलं कधी जुळेल

संवेदना जेव्हा थेट

काळजाला जाउन भिडतात

जन्म होतो अश्रुंचा

आणि अश्रु वाहु लागतात

कधी काही हरवल्याचं दु:ख

कधी अपयशाचं

कधी जिंकुनही हारल्याचं

तर कधी हरुनही जिंकल्याचे

अश्रुंशिवाय आयुष्यात

सर्व काही व्यर्थ आहे

अश्रु आहेत म्हणुनच तर

या जगण्याला अर्थ आहे

दु:ख विसरुन जेव्हा 

सुखात आपण राहु लागतो

हास्याबरोबर आनंदी गाणी 

आपण गाउ लागतो

अश्रु तरी सुद्धा 

पाठ आपली सोडत नाहीत

खळखळुन हसताना

डोळ्यात अश्रु न येता

रहात नाहीत

अश्रु जेव्हा येतील तेव्हा

त्यांना अडवुन ठेवु नका

मनातल्या भावना

कोपर्यात ठेवु नका

अश्रु असतात

मन हलकं करण्यासाठी

दु:खाला सहन करुन

जगण्याची उमेद देण्यासाठी

अश्रु असे जेव्हा

डोळ्यात अचानक येतील 

लक्षात ठेवा दु:खी क्षण

क्षणात विरुन जातील

अश्रु असु दे डोळ्यात

म्हणु नका त्यांना नाही,

कारण,हेच देत असतात

आपल्या जिवंतपणाची ग्वाही!!